Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
"THE KILLER"-EN OINARRITUTA
Harrigarria da zeinen nekagarria den ezer ez egitea.
Ez baduzu aspergarritasuna jasaten,
lan hau ez da zuretzat.
LEHEN KAPITULUA PARIS / HELBURUA
Paris beste hiriak ez bezala iratzartzen da.
Astiro.
Berlin edo Damaskoko dieselaren hotsik gabe,
eta Tokioko burrunba etengaberik gabe.
Popeye Marinelak ongi esan zuen.
"Halakoa naiz ni".
Ez naiz bikaina.
Ni soilik naiz…
ezberdina.
Zorionekoak zarete gure bideak ez badira inoiz gurutzatzen.
Baina zoria ez da existitzen.
Ezta karma,
edo, zoritxarrez,
justizia ere.
Gustatuko litzaidake kontzeptu hauek existitzen direla pentsatzea,
baina ez da horrela.
Jaiotzen gara, gure bizitzak bizi ditugu,
eta noizbait, hil egiten gara.
Bitartean, "Nahi duzuna egitea izango da legea osoa".
Hori esan zuen…
norbaitek.
Ez dut gogoratzen nork.
Ehun eta berrogei milioi gizaki jaiotzen dira urtero.
Gutxi gorabehera.
Munduko biztanleria 7,8 mila milioi ingurukoa da.
Segundo bakoitzean, 1,8 pertsona hiltzen dira.
Eta 4,2 pertsona jaiotzen dira segundo berean.
Nik egiten dudan ezerk ez du inoiz zifra horietan eraginik izango.
Askotan, eszeptizismoa eta zinismoa nahasten dira.
Jende gehienak ez du sinetsi nahi beste mundua
hutsune hotz eta amaigabea dela.
Baina nik onartzen dut,
egia onartzeak dakarren askatasun horrekin batera.
Azkenik konturatu naiz jarduteko unea
ez dela arriskua handiagoa denean.
Benetako arazoak sortzen dira
eginkizuna egin aurreko egun, ordu eta minutuetan
eta eginkizuna egin osteko minutu, ordu eta egunetan.
Garrantzitsuena da prestakuntza,
xehetasunei arreta jartzea,
erredundantziak,
eta erredundantziak.
Ez utzi ezer poliziarentzat,
haien pintza, auzitegi-poltsa eta DNA ekipoekin.
Ikusezina izaten saiatu,
ezinezkoa bada ere XXI. mendean.
Beraz, gutxienez ez atentzioa eman.
Egon lasai
eta aurrera jarraitu.
Nire kamuflajea Londresen ikusi nuen turista aleman batean oinarrituta dago.
Inork ez du turista aleman batekin hitz egin nahi.
Paristarrek ekiditen dituzte munduak minak ekiditen dituen bezala.
Frantzian 1500 McDonald's daude.
Nahiko leku ona da hamar gramo proteina lortzeko euro baten truke,
zerbitzatzen dituzten beste 46 milioiekin batera.
Agertuko den une zehatza esatea gustatuko litzaidake,
baina lortu dudan informazioaren arabera, bere zain daude.
Hori baino ez dakit.
Kaixo? Hor zaude?
Bost egun igaro dira.
Bihar arte itxarongo dut.
Ongi. Ez dizut gogoratu behar ez badugu gure lana betetzen…
- Guk? - Bai, hala da.
Ez dugu kobratzen. Gastuak ordaindu behar ditugu.
Deitu hurrengo 24 orduetan ez badago
berririk.
Ikusiko dugu zer egin.
Kaix…
Gizona otso da gizonarentzat.
Esaera egokia erabiltzearren.
Bakoitza bere kontura doa.
Norbait hil edo zu hil.
Indartsuenaren nagusitasuna.
Ez al da halakoa gizatasuna?
Gizateriaren berezko ontasunean fedea jartzea gustatzen zaizuenei,
galdetu behar dizuet,
zertan oinarritzen zarete zehazki?
Toki asko alokatzen nituen Airbnb-n.
Jada ez.
Anfitrioi handi horiek kamerak atsegin dituzte.
Lasai egon zaitezkete zigor bidegabeen % 70 eta %80 artean
lekukoen testigantzaren zuzeneko emaitza direlako.
Hala ere, Dateline-ko kapitulu batzuk ikusita
jakin daiteke nahasteko modu kontaezinak daudela.
Dozena bat bururatzen bazaizue, jenioak zarete.
Ni ez naiz jenio bat.
Historiaren hasieratik,
bakan batzuk gainerakoak esplotatu dituzte.
Hori da zibilizazioaren giltzarria.
Adreilu guztiak lotzen dituen odola.
Kosta ahala kosta,
ziurtatu bakan horien taldean zaudetela, ez gainerakoen taldean.
Annie Oakleyren lanetan bezala,
distantzia da abantaila bakarra.
Gainerako guztia, su artifizialen gisako eztanda,
kristalen haustura eta oihuak,
desabantailak dira.
Lekukoak tartean sartzen direnean,
dena lausotzen da.
Beteranoek honi "tunel ikuspen" deitzen diote.
Nik deitzen diot "lanerako zori ona"…
Ostia.
Aisia-orduak dira gizonak hondamendira eramaten dutenak.
Ez da Dylan Thomasena baina izan beharko luke.
Nolabait, jendea gogaitzeko diseinatutako lanak
aspergarrienak dira beti.
Gero eta gehiago gustatzen zait gertuko lana.
Antolatutako istripuak,
apurkako pozoitzeak.
Sormena behar duen edozer.
Noiz izan zen nire azken itomen polit eta lasaia?
Gary Ridgwayk,
Green Riverreko hiltzaileak,
gutxienez 49 emakume hil zituen hogei urtetan zehar.
"Katu" idazten ere ez zekien A eta T esaten bazenizkion ere.
Baina arretatsua zen.
10 000 ordu eman ditut honetan.
Eta gainera, poliziaren nekea dut gaizkide.
Kasu kopuru gehiegi.
Ted Williamsek batea .344 abiaduran jotzen zuen.
Nik mila abiaduran jo nezake,
baina ez da nire meritua mafiako kontulari bat
bihotzekoak emanda hiltzen bada.
Hori izan da nikotinak, haragi gorriak eta ezkontza-estresak
lagundu didan une bakarra.
AEBko industria-gune militarrak esandako gezur ugarien artean,
nire gogokoena da
loaren gabetzea ez zela torturatzat hartzen.
Zaintza funtsezkoa da.
Bururik diziplinatuena ere nekatu egin daiteke,
urduritu,
presaka ibili,
axolagabetu.
Niretzat musika distrakzio erabilgarria da.
Kontzentratzeko tresna.
Barneko ahotsa barruan mantentzen du.
Nire prozesua guztiz logistikoa da,
helburua dut ardatz beti.
Ez naiz inoren alde jarriko.
Ez dagokit niri iritzirik ematea.
Ordain diezadakeenak
ez du denbora galdu behar ni konbentzitu nahian.
Ez dut ez Jainkorik ez aberririk.
Ez dut banderarik.
Eraginkorra banaiz,
gauza sinple bakar batengatik da.
Niri…
ez…
zait…
ezer…
axola.
Distantzia honetan,
bala subsoniko bat jaurtitzea ez da arazoa.
Pultsua 60tik beherakoa izan behar dut
eta estutze neurtu bat
beira zaharrak balaren ibilbidea alda ez dezan.
Plana jarraitu.
Aurrea hartu, ez inprobisatu.
Ez fidatu inorengan.
Inoiz ez galdu abantailarik.
Borrokatu soilik ordaintzen dizkizuten borrokak.
Ez izan enpatiarik. Enpatia ahulezia da.
Ahulezia zaurgarritasuna da.
Bideko pauso guztietan,
zeure buruari galdetu, "Zer lortuko dut nik?".
Hau da egin behar dena.
Eta konpromisoa hartu behar duzu,
arrakasta izan nahi baduzu.
Erraza da.
Ostia.
Ea, hau…
Hau berria da.
Z-E-L-J-W-B.
Zer egingo luke John Wilkes Boothek?
Nitro. Nitro atomizatua.
Begiak igurtzi eta mihia moztu nezake ere bai.
Egin zenezakeena egin duzu.
Lasai. Arnasa hartu.
Ei.
Ene, kilometro nahiko egin dituzu, Unger jauna.
Harrigarria.
Mesedez, ondo pasa.
Nola da posible?
- Ez da inoiz gertatu. - Gertatu da.
Hori esan behar diot bezeroari, "Gertatu da"?
Hau arazo bat da. Argi dago arazo larria dela, ostia.
Auskalo noiz egongo den beste aukera bat orain.
O, Jainkoarren…
Ahalik eta lasterren konpontzen saiatuko naiz.
Edozer egingo dugula esango diot.
Abisatu iezadazu…
Pasaportea.
Txapela.
Adi, bidaiariak, Santo Domingoko 1258 hegaldiak
laster hasiko du hegazkineratzea.
Bidaia-kupoiak eskaintzen ari gara
beranduago ateratzen den hegaldia hartu dezaketen bidaiarientzat.
Horietako bat bazara, laguntzaile bati esan.
Eskerrik asko zure eserlekua uzteagatik, Bunker jauna.
Honekin gela-kupoi bat duzu arratsalde honetarako
eta doako edari-kupoiak biharko hegaldian.
Santo Domingora doan lehenengo hegaldian aterako zara.
Hor bertan utzi.
- Nahi baduzu jarri… - Ez, milesker.
Milesker, jauna.
BIGARREN KAPITULUA DOMINIKAR ERREPUBLIKA / EZKUTALEKUA
- ZIU lau, lau! - Lau.
O, ez.
Mesedez, ez dezala zure ahotsa entzun. Lo egin behar du.
Barne-odoljarioa ekidin nahi dute.
Bigarren transfusioa egin eta medikazio gogorra eman diote.
Bi ziren.
Deskribatu ditzake, ez ziren batere ezkutatu.
Emakume bat.
Ez zen lapurreta bat izan. Esan zidan… Berak…
- Uste zuela… - Lasai.
"Badira niri egin didatena baino gauza okerragoak".
Hori esaten zidan etengabe.
Imajina dezakezu?
Gauza okerragoak?
Berak kontatu zidan…
erasoan,
gizona sastakatu zuela, leiho bat zeharkatu zuela,
- oihanean ezkutatu… - Arnastu.
Argi bat zuen auto berde batean joan ziren.
Taxiak bezala. Ez al sinesgaitza?
Begira, berak badaki gauza batzuk ezin dituela esan
norbaitek galdetzen badu.
Ondo portatu zara beti nire arrebarekin. Maite zaitu.
Muturra ez sartzen ikasi dut.
- Baina hau… - Marcus.
Zu nahi zintuzten baina ez zuten lekukorik utzi nahi.
Marcus, arretaz entzun.
Promesten dizut, zin egiten dizut,
ez dela inoiz halako ezer berriro gertatuko.
Bidaiatzeko ondo dago eta arratsaldean eramango dugu
Punta Canako ospitale pribatu batera, adostu bezala.
Ez! Ez mugitu…
Zu ondo zaude?
Utzidazu ikusten.
Beldur nintzen, zerbait esango nuen beldur.
Baina ez nuen egin.
Berdin zuen esaten zutena,
berdin zuen egiten zuena,
ez nuen ezer esan.
Ez zuri buruz.
Ezer ez.
Harro egongo zinen.
- Indartsua izan nintzen. - Badakit.
Oso larria al da?
Laster ikusiko dut.
Neure buruari esan nion,
"Ez badut lortzen,
ez badut bizirauten,
ez dut berriro ikusiko".
Ezin nuen hori jasan.
Beraz, erabaki bat hartu nuen.
Atseden hartu orain.
Bai.
GIDARIA: LEO RODRIGUEZ
NORENTZAT: DOLORES E. HODGES JAUNA
DERRIGORREZKO SINADURA
Gauean zehar bidaltzea nahi duzu?
Ea, tarifa horrekin, bi egunetan bidaliko da,
bi lan egun, Madison jauna.
Zure errua da, Leo,
lana etxera ekartzeagatik.
Plana jarraitu.
Aurrea hartu, ez inprobisatu.
Ez fidatu inorengan.
Inoiz ez galdu abantailarik.
Borrokatu soilik ordaintzen dizkizuten borrokak.
- Barkatu. Berandu noa. - Ez izan enpatiarik.
Enpatia ahulezia da.
Ahulezia zaurgarritasuna da.
Bideko pauso guztietan,
zeure buruari galdetu,
"Zer lortuko dut nik?".
Hau da egin behar dena.
Eta konpromisoa hartu behar duzu,
arrakasta izan nahi baduzu.
Erraza da.
O, ostia. Hasi berri dut. Txanponen bat baino ez daukat.
Erakutsiko dizut, ados?
Hartu, txo.
Kondoi bat ere badago. Zuretzat nahi baduzu.
Diru-zorroa ere bai.
Zer gehiago? Nire irratia nahi duzu?
Duela hiru eguneko lan handiaz hitz egin, Leo.
Zer?
Duela hiru egun?
Itxaron! Ez! Ados, esango dizut.
Tipo arraroa eta neska, ez?
Aireportu pribatukoak, hori?
Eguerdian batu nituen. Bazkalordua baino lehen izan zen.
Zain egon nintzen eta ezer ez. Egun eta aste motelak.
Joatear nengoela, jet bat agertu zen eta geratu nintzen.
Ero itxura zuten bi zuri heldu ziren. Neskak kotoi-zotza ematen zuen.
Eta beste tipoa?
Hori hobe zen lotuta eramatea. Kabroi beldurgarria zen.
Haiekin egin zenuena kontatu ahalik eta xehetasun handienekin.
Ongi da. Gidatu nuen, besterik ez.
Joan-etorri egin nahi zuten. Gero, iparraldera joateko esan zidaten,
oihanean sakon sartzeko, denbora pilo bat.
Googlen erakutsi zidaten, hara eraman nituen.
Egin behar nuela esan zuten.
Jabetza pribatu batera heldu ginen eta han itxaron behar nituen.
Joan ziren…
ordubete edo.
Hurrengo irteera hartu.
Goseak amorratzen nengoen
eta berdin zitzaidan ordaindu behar nindutena.
Han utzi nahi nituen. Ezin dut hori egin, baina ia egin nuen.
Hemen gelditu.
Iluntzean bueltatu ziren.
Tipoaren hanka odolez estalita zegoen.
Aireportura eramateko esan zidaten eta hori egin nuen.
Hor bukatu zen.
Erre dezaket?
Bat nahi duzu?
Edozer galdetu. Edozer.
Ez dakit nortzuk ziren, ez dut jakin zu nor zaren.
Errespetu osoz.
Beraz, autotik aterako naiz eta giltzak utziko ditut. Oinez joango…
Eta…
Hemen duzu, Cunningham jauna. Bidaia ona izan.
HIRUGARREN KAPITULUA NEW ORLEANS / ABOKATUA
New Orleans.
New Orleans maitagarri eta hezea.
Milaka jatetxe, menu bakarra.
Han konbentzitu ninduen Hodges irakasleak zuzenbidea utzi
eta legea hausten hasteko.
Estatu Batuetan 50 000 biltegi baino gehiago daude.
Nik sei unitate ditut.
Gustatzen zait imajinatzea, ordainketa automatikoak bukatzen direnean,
Biltegi Gerra saioko kapitulu batean
nire sarrailetako bat mozten dutela
barrukoa ikusteko.
HARDWARE BILTEGIA
Dolores.
Nire falta izan duzu?
Segurtasun kamerak eta 1980ko sarraila automatiko bat.
Emaitza zaharkituak benetako segurtasun arazoentzat.
Aizu!
Eskerrik asko, lagun.
Salbatu nauzu.
Segundo bat.
Bi segundo.
Hiru segundo.
Lau segundo.
Bost segundo.
Sei segundo.
Zazpi segundo.
- Irrikaz nago. - Bai, ni ere bai.
- Dena ondo? - Dena ondo.
- Nik bat bakarrik. - Bat bakarrik.
O, ene bada.
- Ondo izan. - Agur.
Kaixo, Dolores.
Kaixo, nola…
EDWARD HODGES NAZIOARTEKO MERKATARITZA ABOKATUA
Ai ene Jainkoa!
- Ai ene Jainkoa. - Utzi hori esateari.
- Zer, Dolores? - Barkatu, jauna.
Esan dizut e-mailak…
Ene Jainkoa.
Zein da zure asmoa hona etortzean?
Hau ez da ohikoa zugan, lagun. Azalduko didazu?
Ez baitzait bururatzen
une honetan arriskatzen ari zarena balio dezakeen ezer.
Aurrera.
Egin berak dioena.
Erokeria.
Ez dago honetarako beste hitzik. Erokeria.
Ezin duzu nirekin haserre egon.
Sentitzen dut. Kaleko atea ireki dut.
- Dolores. - FedEx-ekoa…
Ni naiz sentitzen duena. Barkamena eskatzen dizut.
Argi dago gaizki ulerturen bat egon dela.
Arnasa hartzeko eskatzen dizut.
Pentsatu une batez.
Laster konponduko da, laztana. Zin egiten dizut.
Egiten ari dena zentzugabea dela konturatzen denean.
Etxera joan zara?
Zergatik egin duzu, aukerarik ez nuela jakinda…
Ziur bazenekiela nik ez nuela erabaki gertatuko zena.
- Hala ere, joan zara? - Nortzuk dira?
Nortzuk dira?
Hasteko, zer axola du?
Ez nuen faktura ia begiratu ere egin, baina ez du axola.
Ondorioak, norbait okertzen denean,
automatikoak dira.
Damugarria izan arren, bezeroekiko eta lanarekiko betebeharra da.
Gauzak konpondu behar izan nituen oso haserre zegoen gizon boteretsuarekin.
Ezin nuen batere imajinatu etxera joango zinenik.
Inola ere ez.
Zer ostia? Ume hutsa zara.
Baina ez da beranduegi.
Oraindik ere, hondamendi hau salbatu dezakegu,
baina soilik desagertzen bazara,
jada egin zenuela uste banuen ere.
Inoiz gastatu dezakezuna baino diru gehiago duzu,
zentzu handi batean, niri esker,
beraz, zergatik ez zaude munduko beste puntan
zure ezizen batekin diru hori gastatzen?
Ez nauzu sinesten, ez zara nitaz fidatzen. Ados.
Suposatzen dut merezi dudala.
Hainbeste urte eta gero, hau zerotik hasi ondoren,
harreman bat genuela uste nuen.
Hemen nonbaiten dago.
Kopiak dituzula dakit, Eddie.
Niri buruz, besteak, guzti-guztia.
Ez zenuke Hodeian jarriko
ezta bulego honetatik kanpo.
Ez dago halako ezer.
Nire kontu guztiak bi ordenagailuetan zeuden.
Eta orain, ez daude.
Nor uste duzu izutzen ari zarela?
Ez duzu egingo. Ez dago alde onik.
Zure aukera logiko bakarra
buelta ematea da, atetik ateratzea
zure bizitza berria bizitzera joateko.
Onena opa dizut.
Astiro itoko zara, gero zutaz libratuko naiz.
Zure beste negozioen alde batzuk
argitzeke geratuko diren bitartean,
zu erabat desagertuko baitzara,
arrastoa hasi zen tokian bukatuko da.
Baina…
Informazioa behar dut, Edward.
Eta ez duzu denbora askorik.
Zoaz pikutara.
Lau milimetroko hiru iltze. Erretzen ez duen adin erdiko gizona.
80 kilo inguru.
Sei edo zazpi minutu iraun beharko luke.
Kaka.
Plana jarraitu.
Aurrea hartu, ez inprobisatu.
Borrokatu soilik ordaintzen dizkizuten borrokak.
Ez fidatu inorengan.
Erregutuko nuke balioko duela uste banu.
Nahi dituzun izenak ditut.
Badakit nortzuk diren.
Baina…
esan aurretik, zerbait nahi dut.
Badakit egin dezakezuna, nola egin dezakezun…
gauzak itxura bat izatea.
Izenak emango dizkizut,
baina zin egin behar didazu ez duzula gauzen itxura okerra emango.
Mesedez.
Ezin dut besterik gabe desagertu.
Nire haurrek behar dute nire asegurua…
Ez izan enpatiarik.
Azkenean erregutzen ari naiz.
Enpatia ahulezia da.
Ahulezia zaurgarritasuna da.
Bideko pauso guztietan,
zeure buruari galdetu, "Zer lortuko dut nik?".
Hau da egin behar dena.
Eta konpromisoa hartu behar duzu,
arrakasta izan nahi baduzu.
Erraza da.
Laguntzarik nahi gorpuaz libratzeko?
Ez naiz pertsona txarra.
Benetan.
Ostia!
Zure Parisko lanaren hasiera-data
azaroak 28 izan zen. N atalera joan.
N atalaren barruan, zenbakizko ordenan bilatu 1128 zenbakia.
Bat, bat, bi, zortzi.
Helbidea ezagutuko duzu.
Zera…
USTEKABEKO GEHIEGIKERIA
gertatutakoagatik,
eranskin bat dago atzealdean.
Banku-transferentziako bi zenbaki egon behar dira
interesatzen zaizkizun azpikontratistentzat.
Kontu zenbaki batekin artxibatuta daude. Zein da?
- Bi, hiru, bat… - T.
Zenbakizko ordena berriro.
OSORIK ORDAINDUTA CLAYBOURNE, H
Claybourne?
Bezeroa.
Garbiketa sakona oso lan gogorra da,
nolabait esatearren.
Ez baduzu kasua konpontzea nahi,
zatiren bat edo bi kendu.
Gainerakoa sakabanatu.
Nola da esaldi hori?
Bitan neurtu, behin moztu.
Neure buruari ere gogoratu behar diot…
bizitzako bide bakarra atzean dagoena dela.
Ongi, prest dago zuretzat, Kincaid jauna.
LAUGARREN KAPITULUA FLORIDA / BASATIA
200 metrotan, zure helburua ezkerrean dago.
Eguzkiaren Estatua.
Non aurki daitezke bestela antzeko ideiak dituzten hainbeste pertsona…
kartzelatik kanpo?
Espero dut lo egitera ez geratzea.
Baina lehendabizi, zeregina.
LO EGITEKO PILULAK
MALTA WHISKIA
Agian kreatinako 30 eguneko itxaronaldia ez da ideia txarra.
Ea, hemen zaude.
Zain.
Helburua da ardatza.
Zelan doa "Ez zait axola" pentsatzea?
Diva, lurrera!
Diva, goazen!
Gutxi gorabehera kalkulatu beharko dut,
pit bullek 20-25 kilo artean pisatzen dutela kontuan hartuz.
Egia esan, handiagoa ematen du
gertutik.
Kontuz. Difenhidramina dauka.
Ez hartu difenhidraminari alergia badiozu.
Zure albaitariari deitu
oka egiten baduzu, sabeldura baduzu edo ile gehiegi galtzen baduzu.
Diva!
Hegoaldea mugimenduan dago, baina berotasun eta graziaz betea.
Amerikako musika ezagutu.
Gure Atlantikoko eguzkia eta hondartzak ezagutzeko bidea da.
Eta gure Karibeko uharteak.
Gaur bueltan gaude Cheshireko Arley Hall and Gardensen,
eta lorategiak maite badituzu,
izugarri poztuko zara
izan ere, herrialdeko lorategi zaharrenetako bat da.
Plana jarraitu.
Aurrea hartu, ez inprobisatu.
Ez fidatu inorengan.
Borrokatu soilik ordaintzen dizkizuten borrokak.
Etxe okerra aukeratu duzu, putakume.
Dominikar Errepublikakoa zara?
Zu zara, ezta?
Begira, gehienek…
Hau da egin behar dena.
Eta konpromisoa hartu behar duzu,
arrakasta izan nahi baduzu.
Erraza da.
Ongi etorri, Grant jauna.
Hegazkineratzea hasten denean, abisatuko zaitugu.
Etxera bidean, espero dut.
Oraindik ez.
Adi LaGuardiara zuzen doan 182 hegaldiko bidaiariak.
Ume txikiak dituzten bidaiariak
eta laguntza berezia behar dutenak has daitezke…
BOSGARREN KAPITULUA NEW YORK / ADITUA
Inoiz lorik egiten ez duen hiritik harrikada batera.
Ohiko ibilbideetatik ez oso urrun.
Zertan ari zara?
"Arrunten" artean bizitzen.
Enterprisen partez, Malone jauna, gidatze-egun segurua izan.
Profesional aktibo batentzat,
gertuko bizitegi-auzo bat.
Ezohiko erabakia.
IBUPROFENO
Leok esan zuen kotoi-zotza ematen zuela.
Ez zegoen oker.
…eta erortzen, ipar-mendebaldeko haizea 32 kilometro orduko.
Elur arina edo elur boladak eta etengabeko hotza bihar arte.
Gaurko maximoa, -2, gaurko minimoa, -9.
Biharko maximoa, -4. Mendebaldetik ipar-mendebaldera…
Ongi da.
Mundu guztiak daki emakume bat hilda agertzen denean,
susmagarri nagusia beti dela senarra edo mutil-laguna.
Bereziki sexu-abusurik jasan ez duenean.
Ea,
agian mundu guztiak ez daki.
Ez dakit niretzat artea den, baina…
Itxaron…
Denbora askoan hain ona izan naiz.
Damutzen ari naiz janari guztiekin izozki bat jan ez izanaz.
- Menu bat ekarriko dut? - Ez, milesker, Carl.
Axola zaizu trago bat hartzen badut? Whiskiak ekarri, mesedez.
Eta nire botila, faborez.
Plazer handiz.
Trago bat diodanean, asko esan nahi dut.
Esadazu gutxienez Hodges hilda dagoela.
Heriotza izugarria izan zuela.
Hartu nahi duzuna.
Chefak gustatuko zaidala uste duen guztia ekartzen dit.
Hau platerik ospetsuena da. Oso gozoa dago.
Ez dago hoberik, ezta hirian ere.
Oso adeigabea izango zinateke
nire azken afarian jateari uko egingo bazenio.
Pozoituta dagoen beldur?
Suposatzen dut adrenalina gehiegi duen Floridako laguna ere bisitatu duzula.
Penarik ez.
- Hemen duzu. - O, zein azkar.
Mota ezberdinak deskribatuko ditut?
Bukatzen duzunerako, ez da bat ere geratuko.
Topa.
Ez duzu ezer edango?
Jesus.
Esan beharra dut,
ez nuela zure neska-laguna honetan sartu nahi.
Gertatu zitzaiona, ez zen nire esku egon.
Haren metodoen aurka egiten nuela esan nion.
Baina zuk zeuk ikusi duzu zeinen…
irekia…
Izena eta helbidea ematen dizute, ez da ezer pertsonala.
Hiritar baten batez libratu behar izan dugu
helburuaren erdian jarri denean.
Hasi nintzenean, egin nezakeenagatik harritzen nintzen.
Oso erraza zen.
Izugarri.
Baina neure buruari zin egin nion gauza batzuk ez nituela egingo.
Dirua nire motibazioa zen.
Eta…
nahikoa nuenean, beste bizitza bat eros nezakeen.
Sinetsi genuen beste gezur bat.
Noiz izan zen, adibidez, zeure buruari galdetu zenion azken aldia
zergatik gorroto zuten hainbeste zure helbururen bat?
Hobe ez jakitea.
Baten ankerkeria beste baten pragmatismoa da. Hala dio esaerak.
Ehiztari bat basora doa
eta hartz bat ikusten du.
Ikusi duen handiena.
Erriflea altxatu eta tiro egiten du.
Hartza erortzen da,
ehiztaria korrika doa, baina harrituta, ez du ezer aurkitzen.
Ez dago ez hartzik, ez eroritako adarrik, ez odolik.
Eta bat-batean,
hartzak beso erraldoiaz inguratzen du eta esaten dio,
"Tiro egin duzu".
"Huts egin duzu,
beraz, edo nik jango zaitut
edo, zuk aukeratu,
sodomizatuko zaitut".
Jakina, ehiztariak bizitza aukeratzen du.
Hurrengo egunean,
ehiztaria basora doa berriro
arma handiago batekin, eta hartza ikusten du berriro.
Destatu, tiro egin eta hartza erortzen da.
Hurbiltzen da. Ez du hartza ikusten bere atzean dagoen arte,
esanez, "Badakizu zein den tratua".
Duintasun ezak irabazten du.
Hurrengo egunean, ehiztaria basora bueltatzen da,
oraingoan bazuka batekin.
Hartza ikusten du, mira zehaztu eta tiro egiten du.
Bazukaren atzerapenak lurrera botatzen du.
Gora begiratzen du kea desagertzen den bitartean,
eta hor dago hartza bere gainean, besoak gurutzatuta.
Hartzak susmatzen du.
Ez zara benetan ni ehizatzera etorri, ezta?
Hau izan zitekeen harrapatze bat, lapurreta bat, erortze bat izotzean.
Eta hala ere, hemen zaude.
Oihu egingo banu,
hilda bukatu nezakeen hala ere.
Alde egingo zenukeen.
Ziur aski.
Baina ez guztiz garbi.
Zergatik arriskatu zara?
Elkarrizketa beharra.
Eskertzen dizut, baina ez.
Hemen zaude ezin izan duzulako ekidin.
Nire aurrean egon nahi zenuen erabaki ona hartu duzula sentitzeko.
Zure arma sorbaldan jarri zenuen egunean bezala
eta nolabait…
huts egin zenuen.
Nola da posible?
Hainbeste denbora daramat nire burua une honetarako prestatzen,
ez nuela uste inoiz helduko zenik.
Zelan goaz?
- Bukatu dugu. Guztia eraman dezakezue. - Primeran.
Ez duzue izozkirik, ezta, Carl?
Postreen menua ikusi nahi zenuten?
Ez. Ez, ongi da.
Plana jarraitu.
Aurrea hartu, ez inprobisatu.
- Ez fidatu… - Heldu gara?
Apur bat urrunago?
Ongi urrun nahi baduzu, baina agian ibaiaren ondoan?
Hara.
Azken uneak jakinda azken uneak direla.
Ez nioke hau etsairik txarrenari ere opa.
Eta, ondo pentsatuz, une honetan, zu zara.
Gure elkarrizketa gogoratuko duzu.
Zuk bai.
Zure momentua heltzen denean,
ez da zure bizitza begien aurretik pasatuko, nirea baizik.
Suposatzen dut hori izango dela zu oinazetzeko dudan modu bakarra.
Lagunduko didazu, ezta?
Ez fidatu inorengan.
Hau da egin behar dena…
arrakasta izan nahi baduzu.
Arriskutsua da hau,
kontuan izanda poliziaren esfortzua
biktimen ondarearen araberakoa izaten dela.
Pikutara.
SEIGARREN KAPITULUA CHICAGO / BEZEROA
Benetako ondasunaren arazoa da
zenbat eta gehiago izan,
orduan eta zailagoa dela oharkabean pasatzea.
Noski, matrikula pertsonalizatuek ez dute laguntzen.
OINEZ BEDERATZI MINUTU
TXARTELA KOPIAGAILUA
Zure helmugara iritsi zara.
Ez dut uste tipo hau Mossadekoa denik.
Badakit ez dela Mensakoa.
Zorte on Wordle-arekin.
KIDE-EGITE AUKERAK ASTE BATEKO PROBA
Dena ondo lotuta utzi, ez utzi ezer bukatu gabe.
Sayonara, Ipar Amerika.
Zure inizialak idatzi hemen eta hemen.
Xehetasun guztiak ondo begiratuz.
DIRUA ATERATZEA ETA BESTELAKO KREDITUAK
Primeran.
Zure kontua gurekin ofizialki itxita dago,
eta guztia transferitu dugu zure Karibeko kontura.
Espero dut laster berriro ere lagungarriak izatea, Jefferson jauna.
Komentatu nahi nizun
ondare-kudeaketako gure aholkulariei gustatuko litzaiekeela
inbertsio-aukera ezberdinak azaltzea.
Interesgarria.
Ei, aizue. Hemen ez.
Zuek, mugitu zaitezte. Milesker.
Hemen duzu.
Browning. Smith & Wesson. Colt.
Nahi duzuna ez badago, lortu ahal dizut.
Zer nahi duzu, lagun? .380?
James Bondek zeraman.
Eta hemengo hau? 38 erdiragarria?
Desert Eaglea ere baduzu, nahi baduzu eramangarria
eta altze bat hiltzeko gai izatea.
Badakizu nola erabili Glock subkonpaktua.
Eta zure isilgailua ekarri duzu. Gora zu, txo.
- Atsegin zaitut. Hurrengoa prezio erdian. - Honekin nahiko.
- Muniziorik nahi? - Ez, milesker.
Muniziorik ez.
Ongi etorri, Hartley jauna.
Zure lehen aldia.
Entrenamendu bikaina izan.
Berria zen.
Ene, sentitzen dut.
Hori ez da erokeriaren definizioa.
Erokeria da 145 km egitea egunero lanera joateko.
Bai.
Eta gero esatea, "Hau kaka bat da. Gorroto dut. Ez dut egin nahi".
Eta hurrengo egunean, berriro 145 km egitea lanera joateko.
Arrazoi osoa duzu.
Esan dizut. Ez nauzu entzuten.
Galdetzen badidazu, "Clay! Zelan doa Bitcoinena?".
"Nola saltzen dira akzioak?".
Nik esaten dizut, eta bai, atsegin duzu.
- Baina hau… Ez nauzu entzuten. - Bai.
- Orduan, zertan ari gara? - Tira, goazen.
Goazen lanera.
Hau da esaten badidazu bezala, "Eskailera-tarteak egin".
Eta nik esango banu, "Eskailera… Ez dut nahi".
KOPIA EGINDA!
Nork behar du Troiako zaldi bat Postmates dagoenean?
Guztia erabat itxita dagoelako
aberats batek Densuke sandia bat nahi duen arte.
Zu nahi zintuzten baina ez zuten lekukorik utzi nahi.
Beldur nintzen, zerbait esango nuen beldur.
Ez dakit nortzuk ziren, ez dut jakin zu nor zaren.
Ondorioak, norbait okertzen denean, automatikoak dira.
- Erregutzen ari naiz. - Etxe okerra aukeratu duzu, putakume.
Arma sorbaldan jarri zenuenean bezala, eta nolabait, huts egin zenuen.
Begiak ikusten dizkiodanean,
argi izango dut zer gertatuko den.
Zerga-kargaren konpentsazioren bat egon behar da.
Eta soilik espero dut zeru-lurrak astintzea.
Ei… Entzun!
Ez naiz zurekin dezepzionatuta egongo,
baizik eta nire buruarekin eta taldekoekin…
zu garaiz ez ordezkatzeagatik…
Nor ost…
Nola…
Ados.
Ni…
Gero deituko dizut, Marvin.
Deituko dizut, Marv.
Deia moztuko dut, ostia.
Ni…
Inor ez dadila erotu.
Ez naiz konturatu…
Nire arreta osoa duzu.
Eraikin segurua, e? Gabonetan ez dute estra askorik jasoko.
Nik…
Ez dut dirurik hemen.
Baina norbaitek ekar dezake. Ez?
Ados, ea, esadazu zehazki zer nahi duzun.
Erakutsi nahi nizun zeinen erraz hel naitekeen zuregana, Claybourne jauna.
Eta galdetzera: arazoren bat al dugu?
Gu… Zer? Arazoren bat?
Ez, jakina ezetz.
Jakin beharko nuke nor zaren?
Orain ez ditut izenak eta aurpegiak hain ondo gogoratzen.
Ados.
Helbide bat da.
Rue du Grev 3…
Oraindik ez…
Itxaron.
Zu.
Ez naiz konturatu.
Mesedez, entzun nazazu.
Zure galderari erantzuteko, ez dugu inolako arazorik.
Ez dut ezer zure kontra gertatu zenagatik
edo ez zenagatik.
Utzidazu hori argi eta garbi esaten.
Jazoeraren ondoren,
dei bat jaso nuen.
Gauzak oker joan zirela esan zidaten.
Nik erantzun nuen: "Inor ez da perfektua".
Galdetu nuen, onartu beharra dut, zer egiten den egoera hauetan.
Eta berak, abokatuak, Hedgesek,
esan zuen kasu arraro hauetan,
aseguru bat izan nahiko nukeela
edozein ondorio saihesteko.
Gogoratzen dut pentsatu nuela, "zergatik da ardura hau nirea?".
Ea, ulertu behar duzu hau guztia…
Oso hasiberria nintzen kontu hauetan.
Dirua galdu nuen, beraz, bai,
berekoia izanda, ez nuen ondoriorik pairatu nahi.
Beraz, azkenean, beste 150 milaren truke, arrastoa ezabatzea adostu genuen.
Hori da esan zidatena. "Hirugarren ilaran garbitu".
Hori berak esan zuen, ez nik.
Beraz, kontuan nahikoa zegoela ziurtatu nuen
eta nire burutik baztertu nuen.
Gaur arte…
Esan nahi dudana da, eta oso argi utzi nahi dut,
ez dudala inolako arazorik zurekin.
Zero.
Niri dagokidanez,
dena ondo dago.
Jakingura dut.
Zure etxean sartu naiz
gauaren erdian, isilgailua duen pistolarekin,
eta ez dakizu zergatik nagoen hemen?
Bueltatu behar badut,
agian tanta erradioaktibo bat zure kafe kikara gogokoenaren ertzean.
Heriotza motela izango da, aurpegiko nekrosi mingarriagatik.
Edo pauso tragiko bat zure atikoko igogailuaren zulotik.
Baina zin egiten dizut
zerbait aproposa izango dela.
EPILOGOA - DOMINIKAR ERREPUBLIKA
Seguru sentitzearen beharra.
Bide labainkorra da.
Patua plazeboa da.
Bizitzako bide bakarra,
atzean duzuna da.
Daukagun denbora tarte txiki honetan,
ezin baduzu hori onartu,
tira, agian ez zara bakan horietako bat.
Agian ni bezalakoa zara.
Gainerakoetako bat.
Azpitituluak: Ane Montoya Ruiz